Wyzwania demograficzne w miastach subregionalnych – jak się z nimi zmierzyć?

Według prognoz przygotowanych przez IRMiR w oparciu o zaktualizowane założenia wyjściowe i metodykę prognozowania GUS liczba mieszkańców miast subregionalnych nieznacznie się zmniejszy. Do roku 2050 mieszkańców tej grupy miast będzie mniej o 26,3%. Zakładając optymistycznie, że założenia te nie zmienią się znacząco, w roku 2100 liczba mieszkańców miast subregionalnych zmniejszy się o kolejne 68,9%. Oznacza to, że miasto Elbląg będzie liczyło 25 610 mieszkańców, miasta, np.  Zakopane czy Cieszyn mniej niż 7,5 tys. mieszkańców, a miasta Suwałki i Płock ledwie powyżej 24 tys. mieszkańców. W jeszcze większym stopniu zmiany te dotkną obszary wiejskie i mniejsze miasta położone w otoczeniu miast subregionalnych i większych ośrodków. 

Celem debaty nie jest sianie paniki czy defetyzmu, ale zmierzenie się z nieuchronnie nasuwającymi się pytaniami: 

–  Z jakimi konsekwencjami dla miasta wiązać może się realizacja takiego scenariusza demograficznego? 

–  Jakie strategiczne działania należy i można podjąć, aby:
a) zmniejszać prawdopodobieństwo jego realizacji w pełnym zakresie;
b) mitygować negatywny wpływ depopulacji na rozwój i funkcjonowanie miasta.