Historyk sztuki i pedagog, w latach 2012 – 2021 oraz 2024-2025 Miejski Konserwator Zabytków w Żyrardowie, pracownik państwowej służby ochrony zabytków z kilkunastoletnim stażem. Od roku 2021 pracuje w Narodowym Instytucie Dziedzictwa, gdzie kierowała Działem Zarządzania Dziedzictwem i Analiz Wpływu Zmian Klimatu na Dziedzictwo, obecnie koordynuje Centrum Kompletacji ds. Rewitalizacji dla województw mazowieckiego i opolskiego. Od marca 2024 roku ponownie pracuje dla Urzędu Miasta Żyrardowa. Ekspert wiodący w projekcie MFIPR i IRMIR Sprawny system rewitalizacji – podsumowanie 10-lecia funkcjonowania ustawy o rewitalizacji, analiza obecnych uwarunkowań prawnych, propozycje zmiany ustawy (2025). Od roku 2026 wykłada Rewitalizację na Politechnice Warszawskiej (Wydz. Geodezji i Kartografii, kierunek Gospodarka Przestrzenna).
Zainteresowania: rewitalizacja miast, krajobrazowe podejście do ochrony zabytków, adaptacja obiektów zabytkowych do nowych funkcji w kontekście ich wartości historycznej, artystycznej i naukowej, psychologia architektury, technika i technologia przy pracach konserwatorskich i budowlanych, waloryzacja zabytków, zarządzanie dziedzictwem w szczególności w kontekście kryzysu klimatycznego, dostępność architektoniczna dziedzictwa materialnego.
Prowadzi szkolenia, prezentacje, warsztaty i wykłady. Współtworzyła Muzeum Lniarstwa im. Filipa de Girarda w Żyrardowie, współautorka wystawy „Żyrardów. Miasto lnem tkane”. Brała udział w przygotowywaniu i realizacji licznych projektów i programów służących prezentacji, promocji i konserwacji dziedzictwa poprzemysłowego Żyrardowa. Zaangażowana w modelową rewitalizację miasta. Współautorka publikacji: „Rola dziedzictwa kulturowego w Rewitalizacji” z 2018 roku oraz „Dziedzictwo kulturowe w rewitalizacji. Praktyczny poradnik” z 2022. W latach 2017-2020 prowadziła projekt Mazowieckiego Instytutu Kultury dot. roli kultury w procesie rewitalizacji. Od 1 marca 2024 koordynuje starania Żyrardowa o wpis na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
